• Wpisów: 77
  • Średnio co: 29 dni
  • Ostatni wpis: 6 lat temu, 22:12
  • Licznik odwiedzin: 37 158 / 2307 dni
 
furiax3
 
Ludzie boją się samotności , boją się tego , że odejdą od nich wszyscy Ci, którym tak wiele zawdzięczają , których kochają , ale przecież ludzie odchodzą, niekiedy zbyt szybko i niesprawiedliwie. wtedy nie ma już okazji, żeby przeprosić, wybaczyć. wtedy zostaje tylko pustka i wielki żal, że nie zdążyliśmy się pożegnać, że ból, który zadaliśmy tej osobie nie zostanie nam wybaczony. wtedy otwierają się oczy jacy byliśmy dla drugiego człowieka . Tak było również ze mną . Popełniałam w życiu wiele błędów począwszy od myśli i prób samobójczych, samo okaleczania się czy też świadomego szukania innych kłopotów, w jakie się pakowałam przez całe życie, ale gdybym tylko mogła cofnąć czas wszystko starała się pozmieniać. W moim życiu zaszły diametralne zmiany , które spowodowane były śmiercią moich rodziców . Tak naprawdę nigdy nie powiedziałam im , że ich kocham . Zawsze , na każdym kroku dawałam im do zrozumienia jak bardzo ich nienawidzę , ale przecież w głębi duszy czułam zupełnie inaczej , tylko nigdy nie umiałam im tego powiedzieć . Nigdy nie odważyłam się ,żeby z moich ust wydobyło się słowo „Przepraszam” . Mimo wszystko oni i tak dzielnie znosili moje zachowania , nie odtrącili mnie , trwali przy mnie do puki nie zginęli . Dopiero teraz zaczynam doceniać to co daje nam życie . Tylko dlaczego moi rodzice musieli zginąć , żebym w końcu to sobie uświadomiła ? Nie potrafię się wciąż po tym wszystkim pozbierać. Ukrywam to wszystko, ale jednak to we mnie siedzi. Nie jest mi łatwo żyć ze świadomością ,że moi najbliżsi odeszli z tego świata . Tak wiele chciałabym im teraz powiedzieć , za tak wiele przeprosić .Wiele razy źle  postępowałam wobec nich , ale przecież człowiek ma prawo do popełnienia błędu prawda ? , mając teraz o tym wszystkim świadomość będę starała  się szanować i ukazywać jak najwięcej uczuć, nim będzie za późno...

Nie możesz dodać komentarza.

  Wyświetlanie: od najstarszego | od najnowszego
  • awatar
     
     
    unfulfilled dream♥
    No no jestem naprawdę pod ogromnym wrażeniem! Zaskoczyłaś mnie tym prologiem! Myślałam że cały swój talent okazałaś nam w poprzednim opowiadaniu ale sie myliłam bo pokazałaś nam tylko wielką jego cząśtkę a ten prolog jest prawdziwym zaskoczeniem. Coś mi się wydaje że te nowe opowiadanie będzie nawet lepsze od tamtego! Ale wiem że do pierwszego opowiadania żadne inne nie przyćmi bo to w końcu było to pierwsze, to był teój początek a teraz nabrałaś już wprawy i będzie coraz lepiej ;)
    Powodzenia słonko :*
     
  •  
     
    Jeszcze raz dziękuje, że będziesz dalej pisać  :)
    Jak ja lubię czytać twoje opowiadania... zastanawiam się co będzie się tam działo : )
     
  • awatar
     
     
    mrs. Malik ♥
    Jak to nie będziesz pisać tego bloga dalej ? Proszę Cię. To opowiadanie na pewno odniesie taki sam sukces jak tamten. Czekam na rozdziały ♥
     
  •  
     
    Nie wiem czy wiesz,ale powinnaś przynajmniej to zauważyć.Kocham Cie normalnie. Początek mnie zaciekawił czekam na kolejne ;DD. <33 ;**
     
  • awatar
     
     
    Invisible Girl ♥
    To takie smutne ,a zarazem bardzo ciekawe. Pisz rozdziałek :)
     
  •  
     
    mam na cb nerwy !!
    dlaczego mnie nie poinformowałaś ?!
    dobrze , że wchodze codziennie na twojego pingera .
    grrrrr.....
    a co do pisania : jejuuu coraz lepiej piszesz . podoba mi się . czuję się jakbym pisała opowiadanie w jakiejś książce .
    kupię pierwsza twoją książke .
    Takie to ładne .
    jestem na cb zła , ale jak będziesz chciała pomysłów to chętnie ci pomogę , ostatnio jakieś weny mam .
    czy coś . ale nie umiem napisać w swoim opowiadaniu .
    nie pisze już swojego. beztalencie totalne . a jeszcze musze dzisiaj uczyć się z historii . ...
     
  •  
     
    Kocham. < ślinotok, wywalony jęzor na brodę >
    >> To u mnie normalne, będziesz musiała się przyzwyczaić ! ; D

    Na razie tylko prooolog, a to mnie już tak bardzo zaciekawiło i tyle się zdarzyło. Magia słów. Podziw !
    Co będzie dalej ? Jestem ciekawa.
    Życie to nieodłączna próba walki o swojego dobro, ale także o innych.
    Dopiero po czasie człowiek zauważa co robi się koło niego i pragnie to zmieniać. Nagle otworzenie oczu na świat, wiele daje i wiele zmienia.

    Dobra koniec, mojej mądrości. Tyle Ci starczy. Więcej dostaniesz jak dodasz rozdział. dłuuuuuuuugi rozdział ; D CZEKAM !